"Dyslexie zou geen belemmering meer mogen zijn.".
Het ligt niet zo voor de hand dat iemand met dyslexie rechten gaat studeren omdat je daarvoor veel moet lezen. Maar ik heb die keuze wél gemaakt. Ik heb mijn doel via omwegen bereikt. Voor ik naar de universiteit kon, heb ik mavo, daarna mbo en vervolgens hbo propedeuse behaald. Die omweg had alles te maken met de dyslexie.
Goede oplossing
Ik vind dat je datgene moet doen waarnaar je belangstelling uitgaat en waaraan je plezier beleeft. Dat is belangrijker dan de obstakels die je tegenkomt. Die obstakels heb ik mede overwonnen door gebruik te maken van de gesproken lectuur van Dedicon. Later heb ik ook veel digitale tekstbestanden van hen ontvangen. Die liet ik dan met spraaksoftware door mijn computer voorlezen. Aan die computerstem moet je wel wennen, maar ik vind het nu een goed werkende oplossing.
Krantenwijk
Op mijn elfde, nog op de basisschool, werd geconstateerd dat ik dyslectisch ben. Vanaf toen ben ik al gesproken boeken gaan lezen. Op de mavo had ik een krantenwijk en als ik de krant bezorgde kon ik tegelijk naar de boeken van mijn literatuurlijst luisteren. Sommige boeken las ik wel twee keer.
Ik heb het idee dat de diagnostiek tegenwoordig een stuk verbeterd is en dan hoeft, met juiste begeleiding en goede hulpmiddelen, dyslexie niet meer zo’n belemmering te zijn voor je ontwikkeling.